مبدا شروع برنامه: اصفهان – دروازه تهران

تاريخ اجرا: جمعه  2 دی 1390

سرپرست: آقاي علي اوقانيان

عکاس: آقاي علي اوقانيان

اسامي شرکت کنندگان:

آقايان: ، علي اوقانيان، عليرضا قائلي نيا و احسان نصري

گزارش برنامه

صبح روز جمعه مورخ 02/10/90 هر سه نفر اعضای تیم در مغازه آش فروشی دروازه تهران دور هم جمع شدیم و پس از صرف صبحانه ای مفصل و خوش و بش های ابتدایی با دو دستگاه سواری به سمت پالایشگاه اصفهان راهی شدیم.

با توجه به اینکه هدف برنامه اجرا پیمایش خط الراس بود، سرپرست پیشنهاد کرد یکی از ماشینها را در نقطه فرود از خط الراس قرار دهیم و ماشین دیگر را در نقطه صعود به خط الراس (به موقعیت مکانی این دو نقطه در طول گزارش اشاره شده  است.)

موقعیت مکانی نقطه صعود به خط الراس: در مسیر جاده اصفهان- تهران (سمت پالایشگاه اصفهان) باید در جاده ای که منتهی به کمربندی خمینی شهر – نجف آباد است، قرار بگیریم که این جاده دقیقا جنب تالار اسپادانا واقع شده است در طول جاده دکلهای برق فشار قوی از دور نمایان است پس از گذر از اولین ردیف دکلها، دومین جاده خاکی سمت راست را که علامت مشخصه آن وجود دو ستون کوچک سیمانی دو طرف جاده است را مسیر راه خودمان قرار میدهیم. پس از طی مسیر یک و نیم کیلومتری که گاها متمایل به سمت چپ جاده بود در ساعت 8:32 به چشمه بِزَن رسیدیم. چشمه آب گوارایی داشت و کوره برفی بر روی تپه ها و در داخل دره ها خودنمایی می کرد. شایان ذکر است دشت واقع در کنار جبهه شمالی که در آنجا بودیم معروف به دشت چاله سیاه است.

پس از صرف صبحانه ای مختصر و چایی! و همچنین نرمش صبحگاهی ساعت 9:13 راهی دره ای تحت عنوان دره مویی (وجود درختهای موی وحشی در این دره باعث این نام گذاری شده است) شدیم. وجود آب در طول مسیر دره جذابت خاصی به آن بخشیده بود که با پخش صدای استاد شجریان این جذابیت دوچندان شده بود، فلشهای راهنمایی که مسیر را نشان میداد راهنمای قابل اطمینانی برای طی نمودن مسیر دره بود. بالاخره ساعت 10:30 به انتهای دره رسیدیم و ساعت 11 بود که سوار یال شدیم و به سمت چپ منحرف شدیم.

مسیرهای مختلفی از این قسمت راه پیش روی ما بود که یکی از دشوارترین مسیرها از لحاظ درگیری با سنگ مسیر دره ای که تک درختی در آن خود نمایی می­کرد بود. با صلاح دید سرپرست و مشورت با اعضا این مسیر انتخاب شد. ساعت 11:44 به نزدیک درخت رسیدیم و تا 11:55 در نزدیک آن استراحت نمودیم.

از جمله ویژگیهای دره، وجود آب و آبشارهای کوچک و درگیری با سنگ در چند نقطه برای فرود و صعود بود پس از عبور از دره، با انحراف به سمت چپ دوباره بر روی یال سوار شدیم و به سمت راست حرکت خود را ادامه دادیم تا به دره ای رسیدیم که به چشمه هورموده منتهی شد.

ساعت 15:30 در پایین دره به چشمه هورموده شماره دو رسیدیم که آب گوارایی از آن جاری بود. پس از صرف ناهار و حرکت به سمت چشمه هورموده شماره یک که ده دقیقه ای از چشمه اول فاصله داشت، ساعت 16:45 به ماشین رسیدیم. با برگشتن به موقعیت مکانی نقطه صعود به خط الراس و برداشتن سواری اولی برنامه را خاتمه دادیم و به سمت اصفهان راهی شدیم

موقعیت مکانی نقطه فرود از خط الراس: در مسیر جاده اصفهان تهران (سمت پالایشگاه اصفهان) باید در جاده ای که منتهی به کمربندی خمینی شهر – نجف آباد است، قرار بگیریم که این جاده دقیقا جنب تالار اسپادانا واقع شده است. جاده را ادامه میدهیم تا به آرامستان باغ فردوس برسیم، سمت راست جاده حدود چهارکیلومتری به سمت راست حرکت میکنیم (به طرف منطقه قامیشلو) تا به نقطه فرود از خط الراس یعنی پایین دره چشمه هورموده برسیم.

نگارنده: احسان نصري

سرپرست :  مهری بهزادفرد

تهیه گزارش : مهری بهزادفرد

تاریخ اجرا : 18/9/1390

مکان اجرا : دیواره پلیس راه

اعضای شرکت کننده :شکوه جعفری،ابراهیم معینی،علی اوقانیان،علیرضا قائلی نیا، محمدخدارحمی وعلیرضا زرآبادی

اجرای برنامه باهماهنگی گروه سنگنوردآدرنالین همراه بود.

روزقبل ازاجرای برنامه باهماهنگی هایی که شده بودقرارشد ساعت 8:30صبح همگی اول خیابان هزارجریب جمع بشیم.بعدازآمدن دوستان به سمت مقصد موردنظریعنی دیواره پلیس راه به راه افتادیم.

اون روزهرسه مسیرآنجل ،محیط زیست وپلیس راه شلوغ بود.گروهی ازمبارکه قبل ازما درمحل بودند.زمانی که به پایین محل صعود رسیدیم جایی مناسب انتخاب کردیم ودوستان به چنددسته تقسیم شدند،گروه آدرنالین هرکدام درمسیرهایی برای صعودمستقرشدند.دوستان مشغول خوردن صبحانه شدندالبته درحین خوردن صبحانه ازآموزش گره زدن نیزبهره بردند.

ساده ترین نوع گره هاومهمترین آنهایعنی گره حمایت،خودحمایت،8تعقیب،8یک لا،گره دوسرطناب یک لاودوسرطناب دولا.

بعدازآموزش گره هاشروع به گرم کردن بدن کردیم.حرکات کششی واستقامتی.این تمرینات توسط ابراهیم معینی انجام گرفت ودوستان به انجام این حرکات پرداختند.بعدازگرم کردن بدن وآماده کردن وسایل وتجهیزات به پای مسیررفتیم.

دوستان سنگ نورداین مسیرراکه به مسیرکنگره معروف بود تا آخرصعودکردند. بنابه تشخیص قرارشدتاکارگاه اول راصعود کنیم.

نفراول برای زدن کارگاه به صورت سرطناب صعودکرد ونفردوم هم از پایین اوراحمایت میکرد. بعداززدن کارگاه فردصعودکننده به سمت پایین فرودآمد ودرحین پایین اومدن نحوه قرارگرفتن پاها روی سنگ رانیزآموزش داد.افراد برای صعودباید گره 8تعقیب می زدند وبعدازکنترل شدن صعود می کردند.البته فردی که به عنوان حمایت چی بودنیز کنترل می شد.توضیحاتی که احتیاج بودفرد صعودکننده وحمایت چی بداند نیزبیان شد.

تک تک افرادهم صعود کردندهم نقش حمایت چی رااعمال کردند.درکنارمسیرکنگره مسیری به عنوان مسیر کمال بودکه گروهی از دوستان مسیر راتا کارگاه اول صعودکردند.قراربراین شد تاآن مسیر راهم صعود کنیم مانندمسیر کنگره یک نفرصعود میکرد ونفردوم او را حمایت.

البته فرصتی پیش اومد که کارگاه بالاکشی باگره گاردا ویومار نیزآموزش داده شود.شایداجرای این کارگاه ویژه سنگ نوردی پیشرفته باشد ولی اجرای آن بسیارجذاب ودوست داشتنی ازطرف دوستان اعلام شد.

بعدازصعود مسیرکمال وجمع کردن کارگاه کنگره آموزشی مختصردرموردابزارشناسی نیز ارائه شد آشنایی با میخ ،کیل و...

چون قرار بودجلسه گروه در ساعت16برگزارشود ناچارا به جمع کردن وسایل وتجهیزات مشغول شدیم.جمع کردن طناب نیزآموزش داده شد.

تقریبانزدیک ساعت 15:30 بودکه به سمت پایین به راه افتادیم وبعدازخداحافظی باگروه آدرنالین درجلسه گروه شرکت کردیم.

اين يك كتاب كمك هاي اوليه نيست بلكه كتابي كاملا پزشكي براي آنهايي است كه با انتخاب ورزشي مهيج مانند كوهنورد و يا رشته هاي مشابه، مدت زيادي از اوقات فراغت خود را در طبيعت مي گذرانند. هر چقدر كه شما به شكل درست و حتي احتياط آميزي رفتار كنيد بالاخره مواجه با اختلالي در بدن خود يا همراه خود خواهيد شد كه اين امر مي تواند اختلالي ضربه اي مثل پرت شدن و يا غير ضربه اي مثل آپانديس باشد. شانس اينكه در يك گروه فردي آشنا به مسايل پزشكي وجود داشته باشد بسيار كم است. يك گروه به هنگام اجراي برنامه در طبيعت فقط بايد به دانش خود در اين زمينه اتكا كند. اين كتاب پاره اي از اين دانش را در اختيار علاقمندان فعاليت در طبيعت قرار مي دهد و ممكن است كه سالها در ته كوله پشتي بلا استفاده بماند، ولي وقتي كه مورد استفاده آن پيش بيايد مي تواند بزرگترين خدمت را به شما بكند يعني جان شما يا همراه شمار نجات دهد.

علاوه بر اختلال هاي آسيبي مطالب آن مي تواند براي بسياري كه بيماري كوه دارند و نمي توانند از ارتفاع مشخصي بالاتر بروند، راهكارهاي صعود به ارتفاع هاي غير ممكن را نشان دهد.

اين كتاب توسط تيمي از پزشكان كوهنورد آمريكا نوشته شده كه خود درگير فعاليتهاي درون طبيعت بوده اند... تا كنون بحث عمده در فعاليت هاي كوهنوردي سختي مسير، به دست آوردن گيره و يا تهيه وسايل پيشرفته بوده است و كمتر به بدن شخص كوهنورد پرداخته شده ولي اكنون وقت آن رسيده كه هم به بدن خود برسيد و هم راه هاي مراقبت از آنرا بياموزيد.

اين كتاب توسط جناب اقاي رحيم دانايي ترجمه و در سال 1387 بوسيله انتشارات نشر روان چاپ شده است